69 – przyszłość

Kiedyś myślałam wierszem.
Teraz myślę prozą. Tak wiele mnie ucieka w każdej sekundzie. Czuję, że z każdą pomyslaną myślą siebie tracę.
Jestem tym, co zapiszę.
Chciałabym całe życie przesiedzieć w psychiatryku. Nieustannie pisząc.

142 Total Views 1 Views Today

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.