161 – czas represjonista

Nieużywany czas staje się narzędziem represji.
Tyk. Tyk. Tyk.
– Życie ci ucieka!
– Chuj z tym życiem!
Tyk. Tyk. Tyk.
– Życie ci ucieka!
Wzrok martwo utkwiony we wzorze na firance.
Tyk. Tyk. Tyk.
– Skończ się już czasie…

528 Total Views 1 Views Today

5 komentarzy “161 – czas represjonista”

  1. birdofprey napisał(a):

    Czas ucieka, halny wiatr myśli plącze.

  2. magda napisał(a):

    Niech sobie ucieka
    mnie i tak już nie ma

  3. ska napisał(a):

    Planujesz udostępnić jakieś fragmenty kolejnej powieści?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.