281 – smutek, lęk i pragnienie życia

Przepełnia mnie ogromny smutek. Taki, na granicy którego odechciewa się żyć. A jednocześnie rządzi mną lęk – przed tego życia utratą.
Poważne wątpliwości, co stanu swojego zdrowia – czy to tylko somatyzacje?
Przypomniał mi się cytat ze mnie, z któregoś wiersza:

„W desperackim pragnieniu śmierci, drzemie największa wola życia.”

422 Total Views 8 Views Today

2 komentarzy “281 – smutek, lęk i pragnienie życia”

  1. jakaś M. napisał(a):

    Aniu, trzymaj się.
    Łączę się tobą w tym sprzecznym stanie.
    Jak najwięcej siły!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.