403 – bolesne przypomnienie

Już zdążyłam zapomnieć, jak to jest, gdy…
Gardło się ściska, jak pętla zaciska objęcia. Wewnętrzne podnoszenie ręki na siebie. Bez siły, by zamiar ten urzeczywistnić. Jak płacze skóra, gdy z oczu łzy nie chcą lecieć. Jak może brakować tego bólu, którego nie zaznałam od miesiąca.
Jak wszystko traci sens. I myśl tylko jedna wypełnia całą pustą przestrzeń:
– Uciec!
Ucieczka przed życiem,świadomością, emocjami, tym palącym bólem.
Uciec…

256 Total Views 1 Views Today

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.