Category Archives: codzienność

606 – powrót młodego boga

Uwaga! Młody bóg powrócił! Znów mogę przenosić góry! Rozsadza mnie od środka szczęście i energia. Choć, jakby ktoś spojrzał na mnie z boku, mogłoby mu się wydawać, że jestem nieszczęśliwa. Cóż, tak już mam.
Ostatnie dwa dni nie piszę – wena poszła w las. Ale nie marnuję czasu. Przepisuję na komputerze to, co mam.
Boję się poniedziałkowej sesji. Po ostatniej nie mogłam do siebie dojść przez dwa dni. Ale nic to. Nie dam się!
I Wy nie dajcie się! I trzymajcie się!

599 – relaks

Korzystając z brzydkiej pogody wskoczyłam do czekoladowej kąpieli z pianą. Czas się zrelaksować po tygodniu pracy. Ale tu ślicznie pachnie!

Jeśli chodzi o pisanie, zrobiłam sobie przerwę. Przepisuję to, co mam, czyli jakieś pół książki. Znów nie będzie zbyt długa. No cóż, taka cecha moich tworów. Przy okazji porządkuję chronologię, dopracowuję szczegóły i ujednolicam fakty. To też praca twórcza!

Rozmawiałam z wydawnictwem. Nakłady Uśpionej i Autoterapii będą po minimum 1000 egzemplarzy. Także spokojnie, dla każdego starczy!
Jeszcze trzy miesiące i wezmę do ręki swoje pierwsze papierowe książki! Nie mogę się doczekać aż staną na honorowym miejscu na półce. Tak na marginesie, muszę sobie kupić jakiś regał.

Miłego weekendu, Kochani!

593 – kłótnia

Kłótnia. Jego trzaśnięcie drzwiami. Powinnam się już przyzwyczaić, ale nie potrafię.
Łzy. Dużo łez. Zaprzeczenie pragnieniu życia. Autoagresywny przymus. Już dawno tak bardzo nie chciało mi się ciąć.
Kto ma rację? On? Ja? Nie ma nikogo, kto by to rozstrzygnął.
Jest pustka. I rozpacz. I smutek. I przeklinanie życia na ustach.

569 – dietetyk

Byłam dziś u dietetyka. Bałam się okropnie. Ale dałam radę. Nie musiałam się rozbierać do ważenia, uff. Nie widzieli moich blizn na całym ciele.
Dowiedziałam się, że z doświadczenia tego lekarza-dietetyka wynika iż 50% osób po psychotropach bardzo tyje. Druga połowa – nie. Niestety zaliczam się do tej pierwszej.
– Pani Aniu, pięć posiłków dziennie, żadnego nie omijać. Żeby chudnąć, trzeba jeść.
Jestem zadowolona. Dostałam przepisy i rozpiski.
Dziś na pożegnanie pizza. A od jutra ścisła dieta. Zaczynam ją z wagą 83,4 kg. Za miesiąc kontrola.

549 – wiosna w środku zimy

Obudziłam się w nienajlepszym nastroju. Nic szczególnego. Ot, lekki smutek i ogólne poczucie bezsensu.
Ale jak tu nie chcieć żyć, gdy za oknem wiosna w środku zimy?
Kawa z mlekiem kokosowym i mitologia słowiańska. Mój zestaw antydepresyjny na dziś.
Powiem Wam, że warto walczyć o siebie. Naprawdę warto.

547 – powrót do pracy

Świata, święta i po świętach. Urlop minął. Przynajmniej odpoczęłam. Siadam dziś rano do kompa chcąc zacząć pracować. Zrobiłam kilka zadań i komp postanowił odmówić posłuszeństwa. Grzebanie w nim, zmiany ustawień pod okiem Mrówka. Dupa. Komp nie działa. I jak ja mam pracować?
Oczywiście Lorafen poszedł w ruch i krąży już w krwioobiegu.

546 – codzienność

Śpieszę donieść, że napisałam trzy rozdziały Uśpionej. Nie ma nic wspanialszego niż sunący po kartce długopis. Kratki zeszytu wypełniają się powoli drobnym, jak mak pismem. Kocham ten stan!
W przerwach lektura mitologii słowiańskiej.
Jutro Sylwester. Ten rok minął niesamowicie szybko.
Oby kolejny był lepszy i równie twórczy!