141 – cielesna samotnia

– Co robisz?
– Myślę.
– No tak, schowana w swojej samotni.
– Cielesnej samotni.
– Jak to?
– Chowam się w ciele. Ale ono mnie ogranicza.
– To w czym byś chciała być, jak nie w ciele?
– W niczym.
– No tak. Ty jesteś ponad tym. Ponad ciałami.

Jestem.

Podziel się!

139 – nie szukaj przyczyn – działaj

Na sesji rozmawialiśmy o autodestrukcji i przymusie niszczenia tego, co dobre.
– No, ale skąd się to bierze?
– Z pani zaburzenia.
– To dość wymijająca odpowiedź.
– Pani Aniu. Dla nas teraz najważniejsze jest to, by skupić się na wyeliminowaniu tych zachowań. A nie to, skąd one się wzięły.
Próbował mnie przekonać, że na siłę chcę zajmować się od razu dużymi problemami, zamiast zacząć od małych. I w rezultacie nie rozwiążę ani jednych, ani drugich.
Jakoś średnio mnie to przekonało.
– Pani Aniu, bo to tak naprawdę jest walka z samym sobą.
A ja wolę zrobić rozpoznanie wroga, zanim wypowiem mu wojnę.

Podziel się!