553 – terapia borderline: zjazd

Od zeszłej sesji nie mogę dojść do siebie. Poruszenie tematu seksu sprawiło, że zamknęłam się w sobie i uruchomiły się stare mechanizmy. Cały czas jest mi smutno, to wręcz rozpacz. Łzy cisną się do oczu, myśli samobójcze pchają w głowę a przymus autoagresji daje się we znaki.
Na myśl o jutrzejszej terapii jest mi niedobrze. Nie chcę tam iść. Mam ochotę napić się przed sesją, jak wtedy, gdy bałam się powiedzieć o czymś ważnym i przychodziłam pod wpływem.
Trzymajcie jutro za mnie kciuki. Mam nadzieję, że nie ucieknę spod gabinetu.

Podziel się!

552 – terapia borderline: myśli samobójcze odpowiedzią na problemy

To była trudna sesja. Zaczęło się niewinnie. Aż w którymś momencie terapeuta spytał:
– Co jeszcze chciałaby pani zmienić w swoim życiu?
Pustka w głowie.
– Nie wiem… – odpowiedziałam zrezygnowana.
Znów pojawił się lęk przed końcem terapii.
– Ja myślę, że problemem jest strefa intymna.
– No tak – przyznałam, chcąc jak najszybciej skończyć ten temat.
Nic z tego. Terapeuta go ciągnął. Chciałam stamtąd uciec. Jak najszybciej. Nastrój poszybował w dół. Po dłuższej chwili milczenia wyznałam w końcu, że pojawiły się myśli samobójcze.
Tak, wiem. To reakcja na trudny temat. Ale ja jeszcze nie jestem na to gotowa.

Podziel się!

551 – psychiatra

Widziałam się dziś z psychiatrą. Poszłam tylko po receptę – pierwszy raz w życiu.
– Nigdy nie widziałem pani w tak dobrym stanie – powtórzył słowa terapeuty z poprzedniej sesji.
Nie chciałam się z nim zgodzić, że to nie zasługa chemii, a mojej ciężkiej pracy nad sobą. To dzięki arypiprazolowi jestem taka – normalna. Mam siłę i chęci, pracuję, czytam, piszę. Mam siłę na marzenia. Mam siłę, by żyć.

Kocham życie!

Podziel się!

548 – terapia borderline: beztroska

– Jest pani w nadzwyczaj dobrej formie – powiedział terapeuta po jakimś czasie rozmowy.
– Już przecież bywałam w takiej.
– Nie aż tak. Przynajmniej, tak długo, jak się znamy.
Po dłuższej chwili stwierdził, że brzmię, jakbym nie miała już żadnych problemów. Przytaknęłam ochoczo, nie mogąc sobie o żadnym przypomnieć.
I w pewnej chwili pojawił się lęk.
– Przecież skoro nie mam już problemów, będzie chciał zakończyć terapię! A ja nie czuję się gotowa. Przecież tylu kwestii nie poruszyłam.
Pomogły dopiero jego słowa:
– Za tydzień o tej samej porze?

Podziel się!

545 – terapia borderline: czerp siłę ze swoich słabości

Całą sesję przegadałam. Mówiłam głównie o wrażeniach ze świąt, ale i o muzyce, seksie, moim wyalienowaniu ze społeczeństwa i trudnościach w rozumieniu sensu wypowiedzi innych.
– Zależy mi na życiu i zdrowiu – podsumowałam jakąś swoją wypowiedź.
– I chyba bardziej lubi pani życie, prawda?
Nie mogłam się nie zgodzić.
„W desperackim pragnieniu śmierci, drzemie największa wola życia” – napisałam kiedyś.
I taka jest prawda. Ze swych słabości można czerpać siłę. I to całymi garściami.

Kocham życie!

Podziel się!